Na een flinke burn-out was Martin weer aan het reïntegreren. Zijn doel was om weer helemaal op zijn eigen werkplek terug te komen. Volgens de deskundigen moest dit ook haalbaar zijn. Toch verliep het allemaal niet zoals hij het graag wilde. Het aantal uren opbouwen ging goed. Hij merkte dat de concentratie verbeterde en zijn belangstelling in zijn werk kwam steeds verder terug. Positieve signalen.

Herkenning in autisme

Tijdens zijn tijd thuis kwam hij in aanraking met autisme. Hij zag een reportage over een hoogopgeleide man met autisme. Hoe meer hij er over hoorde en las hoe meer hij ging denken dat hij ook wel een aantal kenmerken van autisme heeft. Dat heeft hem aan het denken gezet. Op zijn werk wil hij er beslist niet over praten. Hij is bang dat het tegen hem wordt gebruikt.

Reïntegreren

Ondanks dat het reïntegreren redelijk goed verliep, gaat het nog niet zoals hij hoopte. Wat vooral niet lekker liep waren de gesprekken. Of het nu de voortgangsgesprekken met zijn leidinggevende waren of de overleggen met collega’s, het was elke keer weer hard werken. Na een gesprek voelde hij zich helemaal uitgeput en leeg.

Terug op de werkvloer

De burn-out heeft Martin hardhandig op zijn grenzen gewezen. Vanaf nu zou hij het anders doen, want op een herhaling zat hij niet te wachten. Maar ja, dat blijkt in de praktijk toch niet zo makkelijk als gedacht. Zou het door het autisme komen? Tijdens zijn afwezigheid is zijn functie opgevuld door twee externen en die doen hun werk prima. Hij voelt dat hij met argwaan en wantrouwen wordt bekeken en aangesproken. Niet dat ze iets concreets zeggen wat daarop lijkt, maar zo voelt het.

Vermoeiende gesprekken

Morgen heeft hij weer een gesprek met zijn leidinggevende. Hij ziet er nu al als een berg tegenop. Dat wordt weer hard werken. Hoe kan dat toch, dat het hem niet lukt om zijn bedoelingen en intenties duidelijk overgebracht te krijgen? Dat hij de lijn van het gesprek soms niet eens volgt en steeds weer afdwaalt naar zijpaden die er helemaal niet toe doen. Thuis heeft hij legio boeken in zijn boekenkast staan over communiceren. Allemaal gelezen ook. Martin kent de regels van het spel, maar in de praktijk toepassen blijkt een ander verhaal. Daar loopt hij nu aardig op vast. Van te voren neemt hij zich voor om goed te luisteren, het gezegde samen te vatten en vragen te stellen. LSD: luisteren, samenvatten, doorvragen. Het klinkt zo simpel als je het leest in de boeken.

Reflecteren op het gesprek

Na afloop van weer een vermoeiend gesprek probeert Martin het voor zichzelf te evalueren. Zijn hoofd zat van te voren al vol met gedachtes en twijfels. Waarom vertrouwden ze hem niet meer en vroeger wel? Hij voelde zich chaotisch en gehaast. De bezigheden van de dag zaten voor in zijn hoofd. Zijn gesprekspartner had zijn knal-oranje voetbal t-shirt aan. Het deed hem gewoon pijn aan zijn ogen en riep gedachtes op aan de voetbalwedstrijden. En al die afbeeldingen en teksten die erop stonden hielpen ook niet mee om zich te focussen op het gezegde… Een keer viel er een lange stilte en wist hij niet meer wat de ander gezegd had. Toen ging hij zijn eigen standpunt nog maar eens herhalen. Ineens was het gesprek voorbij. Geen duidelijke afspraken, geen antwoorden op zijn vragen. Verdraaid, hij kan er ook niks van! Ze willen hem er vast uit schoppen…

Herkenbaar?

Het verhaal van Martin roept wellicht herkenning bij je op. Soms kunnen er van die momenten zijn dat het niet lukt om een goed gesprek te voeren. Dat is heel vervelend maar niet nodig. Ook als je je in autisme herkent zijn er genoeg mogelijkheden om beter te leren communiceren waardoor de gesprekken beter verlopen en je er meer resultaten uithaalt.

Wat zou Martin kunnen doen om zijn gesprekken beter te laten verlopen?

  • Van tevoren zijn gedachten ordenen, zodat er meer rust in het hoofd is.
  • Een duidelijk doel voor het gesprek bedenken waar hij naar toe kan werken.
  • Tijdens het gesprek, in het kort, aantekeningen maken zodat hij daarop terug kan vallen.
  • Zorgen voor een goede buikademhaling zodat hij tijdens het gesprek meer ontspannen is.
  • Contact houden met zijn gesprekpartner met behulp van zijn lichaamstaal.
  • Belangstelling tonen in de ander en nieuwsgierig zijn naar de mening van de ander.
  • Regelmatig even checken of hij de ander goed begrepen heeft door het gezegde samen te vatten.
  • Als hij de draad kwijt is vragen of de ander hem even wil helpen om de draad weer op te pakken.
  • Niet gaan interpreteren, invullen of dingen aannemen die niet gezegd worden.
  • Zo nodig feedback geven over gedrag van de ander waar hij zich aan stoort.

En zo kan ik nog wel een poosje doorgaan. Let de komende tijd maar eens heel bewust op deze punten tijdens je gesprekken. Of het nu op je werk is of thuis. Of je nu in meer of mindere mate moeite hebt met gesprekken voeren, er valt altijd wel wat bij te leren of bij te schaven.

 

Wil je meer slimme manieren hebben over hoe je stress beter kunt hanteren en burn-out kunt voorkomen?

In het boek “Meer rust en minder stress bij autisme” krijg je een simpele formule van 7 stappen om meer rust en minder stress bij autisme te ervaren. Inclusief praktische tips en manieren voor rust in je hoofd waar je de rest van je leven profijt van hebt.
Klik hier om het boek direct te bestellen, dan heb je het morgen in huis.