Terugkijkend op de afgelopen jaren waren er momenten dat het me gewoon niet lukte…

Het lukte me niet om altijd rustig te reageren als er een piekmoment bij m’n kind met autisme was.

Het lukte me vaak niet om heftige gebeurtenissen los te laten.

Ik lag soms nachten lang wakker van de spanning en bleef maar piekeren over wat er gebeurd was.

Ik bleef mezelf maar verwijten dat ik het beter had moeten doen.

Ik hoorde mezelf mopperen waarom het allemaal toch zo moeilijk moest gaan, waarom kon m’n kind niet eens normaal doen?!

Ik voelde me jaloers op andere ouders bij wie het allemaal zo soepel leek te lopen. 

Menselijk

Hallo, hoor ik je denken. Let’s get real… Dit is toch heel menselijk? Jep! En voor jou waarschijnlijk ook heel herkenbaar als je iemand met autisme in je nabije omgeving hebt. Het kan je flink bezighouden. En je kunt heel hard je best doen om hem of haar op de juiste manier te benaderen. 

> Omdat je het graag goed wilt doen. 

> Omdat je het beste met de ander voor hebt.

> Omdat je de ander een prettig leven gunt.

> Omdat je rust wilt hebben.

> Omdat je gelooft in de mogelijkheden die er zijn.

Zo min mogelijk gedoe

Want ook jij wilt vast rust, plezier en geluk in je leven ervaren. En zo min mogelijk stress en gedoe hebt. Want met soms kleine aanpassingen kan je een hoop werk achteraf voorkomen. Waardoor je zelf meer rust en overzicht hebt. En je partner, puber, vriend of collega met autisme ook. Jij blij, hij/zij blij.

Toch is het niet altijd zo gemakkelijk, blijkt. Dat zeg ik niet alleen uit eigen ervaring, maar ook op basis van wat ik steeds weer terugkrijg van klanten. En onlangs zo’n 500 mensen mij hebben laten weten via een onderzoek wat ik deed onder mijn nieuwsbrieflezers.

Balans zoeken

Het blijft balans zoeken tussen meegaan met de ander, er voor ze zijn, de juiste dingen te doen en voor jezelf zorgen.

Het is steeds weer zoeken naar hoe je omgaat met moeilijker gedrag zoals boosheid, uitstelgedrag, passiviteit. Om te helpen chaos te ontwarren, overprikkeling te hanteren terwijl er van alles moet gebeuren. Helemaal als de ander ontkent of niet weet dat er sprake is van autisme.

Pittig

Omgaan met autisme is pittig. Een bekend onderzoek stelde dat ouders van kinderen met autisme net zoveel stress ervaren als soldaten in oorlogsgebieden. 

En voor mensen met autisme zelf is omgaan met hun eigen autisme ook bijzonder pittig. Het kan maken dat ze het leven zwaar vinden omdat het niet allemaal zo vanzelf gaat als dat het bij anderen zonder autisme lijkt te gaan. En er blijven steeds uitdagingen als hoe stress te verminderen, of vertel je bijvoorbeeld wel of niet dat je autisme hebt? 

Omgaan met autisme is uitdagend, vraagt zelfreflectie. Het is nodig dat je weet wat je hoe kunt doen. Maar het geeft heel veel voldoening als het lukt. 

Ontroerd

Als ik dan van blije klanten terughoor dat mijn tips hen gelukkig maken vanwege de praktische omgang en positieve kijk op mensen autisme. Zonder oordeel, praktisch, herkenbaar en professioneel. Waardoor er ruimte, liefde en rust is gekomen. Onbetaalbaar, zeggen anderen. Dan stroomt mijn hart vol en voel ik mij ontroerd. Ik krijg er tranen van in m’n ogen omdat ik daar een stukje in mag bijdragen.

Dat is precies wat ik jou ook gun en help je daar graag bij. In mijn compacte online training Ontspannen Omgaan Met Autisme ontdek je hoe. Wat je hier krijgt, kun je 1 op 1 toepassen in je dagelijkse gesprekken en contacten met mensen met autisme.

Een laagdrempelig, toegankelijk en waardevol programma waarin ik precies met je deel waar ik in mijn eigen zoektocht achter ben gekomen. 

Weten of het ook voor jou van betekenis kan zijn?

Klik hier om meer te lezen over de online training Ontspannen Omgaan Met Autisme.

Let op! Tot 31 december kun je nog gebruik maken van de introductieprijs. Daarna gaat de prijs omhoog. Wacht dus niet te lang en start half januari met mijn hulp om beter om te gaan met autisme.