Daar zit je dan. Voor je ligt je papier met aantekeningen en nu ga je dat rapport eindelijk eens uitwerken. Je start het programma op en typt de eerste regel. Wacht, denk je. Wat moest ik nou ook al weer niet vergeten? Oh ja, gauw even opschrijven. Je typt nog een regel. Vanavond heb je een verjaardag en je ziet er eigenlijk best wel tegenop. Verplicht sociaal doen…

Als er iets is waar je een hekel aan hebt. Als het nu nog met die goede vriend was, maar nee, een verjaardag in de familie. Ze hebben ook zo weinig begrip voor onze situatie. Nee dan mijn collega. Zoals die met mensen omgaat… Petje af. Ik zou wel willen dat ik zo’n natuurtalent was met mensen.

Met de jongste gaat het nu ook al mis op school. Nadat de oudste een diagnose had gekregen lijkt het erop dat de jongste ook autisme heeft. En dat boek die ik aan het lezen ben over autisme… Zucht. Als ik eerlijk ben dan herken ik mezelf daar ook wel heel erg in. Misschien…? Het zal toch niet zo zijn.. Maar aan de andere kant: ik ben ook nooit zo’n held geweest met vriendjes op school. En mijn vrouw zegt ook steeds: Kan je nou nooit eens aan mij zien dat het met mij niet goed gaat. Dat zie je toch wel?!

Je typt nog een paar woorden over van je aantekeningen die nog steeds braaf op je liggen te wachten om uitgewerkt te worden. Je staart ernaar en denkt: Zelfs mijn werk kost mij momenteel veel energie. Ik vlieg van hot naar her, ben druk met van alles, maar als ik nou aan het eind van de dag bedenk wat ik heb gedaan dan valt dat vies tegen. Mijn baas moest eens weten, hij zou mij nog eens ontslaan…

Je bent niet de enige. Veel mensen laten zich afleiden. Hun gedachten brengen hun naar plaatsen waar ze op dat moment helemaal niet willen zijn. Al associërend worden ze steeds zwartgalliger. Ze hebben moeite met het vasthouden van de goede focus. Als er veranderingen in je leven zijn, als je ergens mee bezig bent. Het gaat allemaal niet vanzelf. Je wordt vaak gehinderd door twijfels, afleidingen, allerlei gedachtes en door je grandioze manier van associatief denken.

Heb jij ook last van de verkeerde focus? Dat je je steeds vooral richt op het negatieve?  En, wat gebeurt er? Je wordt steeds weer bevestigd in wat je allemaal niet lukt, wat je beperkingen zijn, wat er allemaal voor nare dingen tegen je gezegd worden. Of je schuift alles wat mis gaat op het autisme af. Dat schiet ook niet echt op.

Het hoeft niet zo te zijn. Ook met autisme kun je top presteren. Ook als je je in autisme herkent kun je je hersens gebruiken om je focus helder te hebben en daarnaar te handelen. Soms is het niet moeilijker dan je aandacht te richten en steeds weer terug te gaan als je wordt afgeleid naar het doel waar jij naar toe wilt. Of dat nu een goed gesprek is, een project waar je aan werkt, een relatie die je wilt verbeteren.

Met een goede focus ontstaan er ineens mooie, onverwachte dingen. Je focust bijvoorbeeld op het verbeteren van je sociale interactie en ineens zie je die cursus op internet, je hebt een interessant gesprek met je collega en je ziet kansen in je werk om vooruit te komen. Alles wat je aandacht geeft groeit. Ga er dan mee aan de slag. Maak er een project van. Zorg dat je leest, leert van anderen, experimenteert. Ontdek wat jij ervan kunt leren en er mee kunt bereiken. Stel jezelf positieve, haalbare en concrete doelen, oefen je erin, maak kleine stapjes richting je grotere doel en herken je successen. Zoek mensen die je verder kunnen helpen. Maak de belangrijke afwegingen tussen wat goed voor jou is en voor anderen.

Kortom, ook als je autisme hebt kun je focussen en bij een goede focus ontstaan er mooie dingen in je leven en word je regelmatig aangenaam verrast.

Reacties op dit artikel zijn van harte welkom.