Een geslaagd praatje is als kamermuziek. Twee, drie of meer stemmen grijpen in elkaar, vullen elkaar aan, spiegelen elkaar, variëren elkaar, treden heel even op de voorgrond en doen dan weer een stap terug. Het leiden en volgen, het naar elkaar luisteren komt in een praatje zonder dirigent tot stand. Je moet op dezelfde maat heen en weer bewegen. Het tempo en luidheid, de intensiteit het leiden en volgen. Het wordt op elkaar afgestemd.

Je moet het gevoel krijgen dat je op dezelfde golflengte zit. Die harmonie gaat soms vanzelf. Als je autisme hebt gaat het meestal niet vanzelf.

Een sociaal gesprekje

Oh, een inhoudelijk gesprek waar je goed thuis bent in het onderwerp is geen probleem. Maar een sociaal gesprek over koetjes en kalfjes is een ander verhaal. Sommige mensen met autisme hebben daar ook helemaal geen behoefte aan. Ze doen het wel omdat het sociaal gewenst is. Maar het kost enorm veel energie en soms begrijpen ze niet waarom er nou zo vaak en zo uitgebreid over het weer gepraat moet worden. Wat is daar het nut nu van?

Lunchwandeling

Zo ook Martin. Hij werkt in een leuk klein team. Hij heeft de neiging tot uitersten. Soms trekt hij zich terug, soms praat hij heel veel over zichzelf. Martin heeft een heftige periode achter de rug. Af en toe ging hij in de lunchpauzes met zijn collega Luuk een stuk lopen waarin hij zijn hart kon luchten. Dat luchtte hem enorm op. Maar het gaat alleen over hem en zijn problemen. Niet over zijn collega.

Eenrichtingsverkeer 

Soms heeft hij de tegenwoordigheid van geest om ook één vraag aan Luuk te stellen hoe het met hem is. Maar het antwoord gaat dan vaak langs hem heen. Meestal zijn ze dan ook al weer bijna op het werk en is het weer tijd om weer aan het werk te gaan.

Andermans behoefte

Natuurlijk kunnen er bepaalde periodes zijn waarin je het moeilijk hebt en de steun van anderen nodig hebt. Maar iedereen vindt het prettig om zijn verhaal kwijt te kunnen. Met of zonder autisme. Luuk heeft misschien ook wel veel meegemaakt en wil dat eigenlijk ook graag vertellen. Hij denkt: ‘Ach, ik begrijp het wel dat Martin dat lastig vindt, maar toch zou het fijn zijn als hij ook eens naar mij vroeg in plaats van altijd over zichzelf te praten.’

Gezamenlijke interesses delen

En zo ingewikkeld hoeft het ook niet te zijn om praatjes te maken. Vaak weet je al het een en ander van je collega. Over het gezin, woonruimte, hobby’s, gemeenschappelijke interesses of belevenissen. Een gesprekje op gang brengen kan al snel door een sociale vraag te stellen waarin je je interesse en betrokkenheid toont. ‘Hoe is het met je hobby?’ ‘Wil het lukken met de verbouwing van je huis?’ ‘Wat vond je van die presentatie gisteren?’ Of een voor de hand liggend onderwerp.

Harmonieus muziekstuk 

Een praatje houd je op gang door naar de ander te luisteren en verdiepingsvragen te stellen en meer te luisteren dan je zelf vertelt. Je gaat in op de onderwerpen waar de ander enthousiast over is of probeert een ander onderwerp als er weinig belangstelling voor is. Zo ontstaat een harmonieus muziekstuk waarin je allebei een gelijke partij hebt.

Van collega naar vriendschap

Martin leert zijn collega Luuk steeds beter kennen. Ze kunnen makkelijker samenwerken, de sfeer verbetert erdoor én ze komen erachter dat ze een gemeenschappelijke wens hebben om te gaan hardlopen. Alleen komen ze er niet toe. Maar door hun gesprekjes besluiten ze op een gegeven moment om samen elke week te gaan hardlopen. Zo ontstaat door de gesprekjes een mooie vriendschap.

Verbeter je relaties

Je kunt nu direct al aan de slag met het verbeteren van je relaties. Kijk hier voor meer informatie over de online training Verbeter je relaties.